to study or..
Al een tijdlang vraag ik me zo nu en dan af of ik wel door moet gaan met mijn studie. Onmiddelijk na zo'n gedachte lopen de rillingen me over de rug en beginnen de alarmbellen te rinkelen: wat dan? Stoppen? Dat is toch zeker geen optie! Dus modder ik maar door, terwijl iedereen me van goede adviezen voorziet.
Studeren kan altijd nog, het hoeft niet nu, je bent nog jong, je hebt nog alle tijd, luister naar je lichaam, denk ook aan jezelf, dit is nu belangrijker, ...
Met adviezen wordt te pas en te onpas gesmeten tegenwoordig. Iedereen denkt na het horen van één zin wel iets zinvols te zeggen te hebben, zonder zich ervan bewust te zijn dat degene die met het probleem zit, er langer over na heeft gedacht en misschien heel andere beweegredenen en motivaties heeft. Ongetwijfeld doe ik het zelf ook. Je zegt graag iets opbeurends tegen de ander en denkt algauw dat de persoon met het probleem misschien alles niet meer helder ziet. Jouw oplossing zou nog weleens de oplossing kunnen zijn!
Maar daar ging het niet om.
Vandaag heb ik- opnieuw- besloten dat het werkelijk niet verder kan gaan zoals het nu gaat. Er moet iets gebeuren aan mijn slaapproblemen, zoals ook al door enkele artsen werd geconstateerd maar waar nog steeds niets aan gedaan wordt. Om maar eens ergens te beginnen. Er moet iets gebeuren, maar ik durf de knopen niet door te hakken.
Ik ben het echter schijtziek om net te doen alsof er niets aan de hand is en daardoor telkens te horen dat het slapen vast beter gaat, nu ik verhuisd ben. Ik slaap al maanden slecht. En als ik heel eerlijk ben: slapen is altijd problematisch geweest, maar af en toe is het allemaal beter te ondervangen. Sinds maanden echter doe ik chronische tekorten op, die ik nu niet meer bijslaap en die alle overige sores alleen maar moeilijker te verteren maken.
Waarbij het rondje rond is en we weer bij mijn studie komen. De studie, die ik niet meer kan bijbenen. Dus hakte ik de knoop door. Ik mailde mijn docenten en pleegde een telefoontje.
En nu is het weer afwachten, want zo gaat dat met knopen doorhakken. Je doet het nooit in je eentje en het is maar de vraag of de ander meehakt.
Hoi ik was net even op je Flickr site (al lang niet meer geweest) en toen zag ik de Mii die je van mij hebt gemaakt. Lachen! Wat heb ik een mooi rood jurkje aan. Nu heb ik ook een rood vest aan dus het klopt bijna!!!!
ReplyDeleteJeetje Falleri, succes ermee. Ik meen me te herinneren dat ik ergens op een verhuis-post met "slaap lekker!" heb gereageerd, maar kan die comment nergens meer vinden. In ieder geval realiseer me nu pas hoe toepasselijk die comment (al dan niet geplaatst) was...
ReplyDeleteDan nog even dit (ook ik kan mijzelf niet beheersen en wil graag advies geven): goed dat je actie onderneemt. Laat het maar gewoon gebeuren, niet teveel piekeren (makkelijk gezegd) en wees lief voor jezelf!
PS: de foto's van je nieuwe huis zien er prachtig uit :)
Oh vervelend. Ik slaap eigenlijk altijd goed en als het een keer mis gaat, ben ik de hele dag chagrijnig.
ReplyDeleteLijkt me echt heel heel vervelend? Hebben de dokters al wat gevonden??
Hee Valerie,
ReplyDeleteje bent inderdaad goed in de schijn ophouden, want ik dacht dat het vooral de verhuizing was die ongemak veroorzaakte... :-s Slecht slapen is inderdaad echt naar. En dat kunnen goed-bedoelde adviezen ook zijn. Dus ik hou me in. ;-)
Liefs,
Emilie
Ja, dat smijten met adviezen... over het algemeen liet ik mensen na adviezen meteen links liggen, mijn conclusies waren dan al snel gemaakt; hij/zij snapt er niks van, hij/zij luistert niet, denkt hij/zij nou werkelijk dat ik dat allemaal zelf nog niet verzonnen hebt...
ReplyDeleteSoms kan ik nu tegen hen zeggen dat ik geen adviezen wil. Alleen maar met ze praten, ze vertellen wat er aan schort, en dat ze vragen stelen, zodat ik misschien ergens in mijn hoofd de boel wat helderder ga zien of dingen zie die ik nog niet heb bedacht. Maar dat kost tijd, en mensen willen eigenlijk gewoon heel graag zeggen wat de oplossing is en dan verder (en vooral dat jij je dan meteen beter voelt!).
Heel herkenbaar dus.
Veel succes met je keuzes, ik hoop dat je steun krijgt van je docenten en dat de dokters wat voor je kunnen doen.
Liefs Susan
Hoi allemaal,
ReplyDeleteBedankt voor jullie berichtjes :)
Helaas is het slaapprobleem niet hèt probleem, maar een gevolg van iets anders. Ik heb nu wel aan de bel getrokken, zogezegd, en er gaat het één en ander gebeuren. Ik moest het alleen echt een keertje zo half en half kwijt. Soms is het zo vermoeiend te doen alsof en ook zo vermoeiend om te horen dat het in het nieuwe huis vast beter zal gaan allemaal.. want de verhuizing is/ was een vreselijke bak ellende en stress, maar als het mijn enige probleem was, dan prees ik mij zeer gelukkig..
Over tot de orde van de dag.
Ik hoop dat ik snel weer in staat ben tot boeiender stukjes. Mijn excuses voor het ongemak en de huis-tuin-en-keuken-onzin.
;)
@nic: best moeilijk hoor, om gelijkende mii's te maken :D
ReplyDeleteJe moet maar gauw eens langskomen, kun je het zelf eens proberen ;)
En, ik vond rood wel bij je passen. Zoals groen echt een kleur is die bij mij past, ook al draag ik het niet zo vaak.
Ik snap dat het moeilijk is om een beslissing te nemen als je er niet eens een nachtje goed over kan slapen. Maar denk je niet dat het zonde is van je jaar om dan niet tenminste dit jaar door te gaan. Misschien kun je zelfs wel vakken laten vallen zodat je straks er toch iets van behaald hebt.
ReplyDeleteSucces met je beslissing.
@lette: echt gestopt ben ik ook niet, maar ik moet wel pas op de plaats maken, wat minder gaan (willen) doen. Ik weet alleen nog niet precies wat ik nog wel ga doen en wat niet..
ReplyDeleteDon't worry, biedt geen excuses aan, wij (de rest van de wereld en ik) leven met je mee.
ReplyDeleteLiefs Froukje
Oeps.. Bied natuurlijk zonder dt.
ReplyDeleteWat mensen ook goedbedoeld zeggen, uiteindelijk moet je alleen maar dat doen waarvan je denkt dat het het allerbeste is voor jou, en voor jou alleen! Sterkte ermee, Falleri!
ReplyDelete