de margriet
Het leven gaat niet altijd over rozen. Soms gaat het over margrieten en andere zaken.
Toen we dit huis kregen was ik blij dat we eindelijk een tuin zouden hebben; een buiten, een stukje natuur van onszelf, waar je zo in kon lopen vanuit je eigen woonkamer. Ik kon het echter niet helpen om ook te gaan twijfelen aan het plan om echt een tuin te maken van de tuin. Een tuin behoeft enig onderhoud, anders is het geen tuin te noemen en zou het beter zijn de boel uit te graven en vol te gooien met tegels, zoals ongeveer de helft van de straat momenteel doet. Ik wist natuurlijk niet zeker of ik wel minimaal wekelijks zin zou hebben in tuinieren; per slot van rekening had ik nog nooit een tuin gehad- het stukje border waar ik plantjes in mocht zetten, waar mijn konijnen begraven werden en waar ik af en toe schoffelde daargelaten, ik zat toen nog op de basisschool. Dat rekenen we dus even niet mee.
Het voornemen de tuin te beplanten was er dus. Het plan echter was hiermee te wachten, met de tuin hadden we immers geen haast. Eerst wat dingen in huis afmaken, druk zijn met de studie etcetera.
Zoals hier te zien is is dat plan niet aangehouden. Het begon allemaal met de margriet. Zodra het mooi weer werd verleidde een margriet bij het bloemenzaakje op de hoek me. Een paar blauwe druifjes erbij en de eerste stapjes waren gezet.
Inmiddels hebben we verschillende tuincentra bezocht, plantjes van (schoon)ouders gekregen en meerdere zakken met tuinaarde geleegd. De hele tuin is omgespit en een paar keer per week schoffel ik het onkruid weg of zit ik op mijn knietjes onkruid weg te plukken en uitgebloeide bloemhoofdjes af te knippen.
Twee tegels bij het huis hebben al moeten wijken voor een passiebloem. Er zitten helaas nog geen bloemen in, maar het ding is al wel 4 keer zo groot als 2 maanden geleden. Inmiddels maak ik me zorgen over waar de takjes heen moeten nu ze net zo lang zijn als het rekje dat we voor ze hebben opgehangen.
Mijn moeder is driftig aan het uitsteken en stekken gegaan. Zie hier de bieslook die we van haar kregen, volop in de bloei.
E's ouders wilden ons ook wel wat meegeven uit de tuin. Zijn vader ging met een spade de tuin door en binnen de korste keren hadden we een volle achterbak. De wilde aardbei heeft inmiddels al meerdere aardbeitjes en afleggers en de meeste bloeiende plantjes staan vrolijk te bloeien.
Natuurlijk konden we niet achterblijven bij de rest van Nederland. Van de week zijn we gezwicht en hebben we voor 50 euro ook zo'n zweef- cq omwaaiparasol gehaald bij de gamma. De regenbuien staan me nog niet toe het ding uit te proberen, maar als het weer mooi zonnig is, kunnen de katten ook op òns terras in de schaduw liggen- in plaats van bij de buurvrouw onder de stoeltjes.
En over katten gesproken... Smikkel waardeert het naar buiten kunnen zeer en is bij mooi weer algauw de hort op. Helaas voor hem zitten hier wel consequenties aan vast: hij heeft een halsbandje met belletje en adreskokertje gekregen. Hij maakt zich er gelukkig niet bepaald druk om.
Spip heeft wisselende ideeën over het naar buiten gaan. Ze is vooral enthousiast over het wegjagen van de musjes die ons vogelhuisje een weekend lang hebben uitgeprobeerd. Zodra er andere onrustigheden waar te nemen zijn rent ze gauw naar binnen.
Salmiak vindt het het meest boeiend om naar buiten te kijken of in de tuin te liggen. Afvallen van het naar buiten gaan zal dan ook niet zo snel gaan. Lang leve het dieet-katten-voer- al doet dit vreselijke pijn aan de portemonnee.
En in huis? Zelfs daar gebeurt vanalles. Een klusje waarvan ik dacht dat het nooit zou gebeuren is geklaard: de trap is geschilderd. We hebben zelfs geen bouwlampjes meer hangen.
Al met al wordt het hier een aardig thuis. Nu nog van de bouwwerkzaamheden in de buurt afkomen. Stratenmakers en het uitzicht op, gestamp en getril van een heipaal is niet bepaald rustgevend te noemen. Toch stoort het me minder dan de herrie in onze oude wijk. Van een heipaal weet je tenminste wat je kan verwachten en met een heipaal weet je dat je 's ochtends op tijd wakker wordt.
Lekker helder.
Wat fijn dat je ook aan het tuinieren bent! Ik heb net vandaag nog 4 minidahlia's gepoot. Heerlijk, dat gefrut in de grond, dat ontspant mij enorm. Hopelijk heeft het op jou de zelfde uitwerking!
ReplyDeleteEn wat een prachtige eerste zin, die gaan we inlijsten...